Het wordt hier al vroeg donker. Om vijf uur kwart valt de duisternis. En ze valt zeer snel. Dan is het opletten geblazen voor de muggen (gauw lange mouwen en broekspijpen aantrekken)! Een muggebeet kan hier vreselijk jeuken, maar naar het schijnt zou je na 3 maanden niet meer allergisch reageren. Leuk vooruitzicht, maar we keren dan wel net terug naar België. Om het leed van de muggebeten weg te werken, heeft de duisternis echter iets anders in petto! LUCIERNAGAS!!!! Alias vuurvliegjes, massa’s ervan, honderden. Het is een prachtig schouwspel! Boven en in het gras zie je ze zweven en flikkeren. Net een uitgespreide kerstboom. Je kan hen zien in onze tuin. Soms brengen ze ons zelfs een bezoekje in ons huis en zie je een klein lichtje vliegen door de kamer. De max! We hebben ze vergeefs trachten te filmen of te fotograferen om jullie te laten delen in ons dagelijks kerstmoment. Het enige wat gelukt is, is het achterlichtje van 1 klein (half dood) beestje op foto vast te leggen. Het spijt me, de duisternis is te donker om het echte spektakel met een lens te vatten. Het zal dus altijd ons eigen, privé-, mini-wondertje blijven.
Zo tof
Zet eens je sluitertijd op ‘bulb’, dan kun je zelf je sluiterijd kiezen. Dan ga je mss een tof lijnenspel zien van hun ‘achterlichtjes’.
Blijven oefenen, je gaat ze ooit wel eens op de gevoelige plaat kunnen krijgen.
Ciao x
had ik maar een vuurvliegje, telkens ik de flikken op mijn fiets passeer…