Wet van behoud van miserie

Die wet speelt eigenlijk altijd en overal maar is niet altijd zichtbaar, hier in Honduras wel. We merken dit bijvoorbeeld al aan ons eigen situatie. Een deel van het afval dat we zelf produceren kunnen we later halfverbrand terugvinden een eind verder in de tuin. We worden dus van dichtbij geconfronteerd met ons consumptiegedrag en onze resten (die gedeeltelijk omgezet zijn in andere miserie). Maar het zijn niet alleen de achtertuintjes die het moeten ontgelden, ook prachtige stranden en bergpaden liggen vaak bezaaid met afval (ijzer, hout, pampers, plastic etc.) maar er is hier nauwelijks een ander optie. Ivago bestaat hier niet, althans niet voor iedereen.

De bevolking zelf is hier natuurlijk het echte slachtoffer van de wet. Wie arm geboren wordt, zal waarschijnlijk arm blijven. Het leven is hier, relatief gezien, zéér duur. In de supermarkt zijn we bijna evenveel geld kwijt als in België. Maar het minimumloon is hier slechts een dikke 5 dollar dus veel kindersurprises kunnen er niet af. Het winkelcentrum is bijgevolg nogal slecht toegankelijk voor José Manuel Lopez Lopez met de pet. Het zijn enkel de expats en de relatief rijke Hondurezen die het zich kunnen veroorloven hier te winkelen. Zo’n winkelcentrum is bijgevolg een surrealistische, veilige en rijke subwereld in een arm land. Je kan er alles kopen en doen. Zondag is dan ook een ideale dag om de dikke jeep te nemen en met het hele gezin een dagje door te brengen in de Megaplaza*. Maar de kleine man die heeft op zondag wel iets anders te doen en die moet maar op een andere manier aan voedsel e.d. raken. Wie grond heeft kan gewassen of vruchten telen zoals bananen, ananas of palmfruit. Maar als kleine speler kan je hier ook nauwelijks winst op maken. Er is hier daarom veel armoede en criminaliteit. Vooral in de grotere steden straalt de miserie van de straat, vooral ’s nachts. De levensverwachting is hier bovendien ook zeer laag ( < 60j.) dus trouwen de meeste vrouwen hier nogal jong en altijd met een man die ouder is. Die man verwekt dan muchos niños waar hij in veel gevallen niet voor kan zorgen. Flexibel als hij is, zoekt het mannetjesdier vaak dan maar gewoon een andere habitat en partner.

* [Omdat de mall een echte subwereld is had ik er graag eens een fotoreportage over gemaakt. Maar die vlieger zal niet opgaan want de security heeft me verboden om foto’s te nemen en rondlopen met een dure camera in de hand is als rondlopen met een briefje op uw rug waarop staat “overval mij, snel, snel! ”. Ik heb niettemin een aantal foto’s in het geniep kunnen nemen, zie hieronder en bovenaan.]